لقب اشرافی ترک به چه معناست؟

مطابق با قانون شماره ۲۵۲۷ در خصوص توانایی اتباع خارجی ترک‌تبار در اشتغال آزادانه به حرفه و هنر خود در ترکیه و استخدام در نهادها، سازمان‌ها یا کارگاه‌های دولتی، خصوصی و بر اساس مفاد آیین‌نامه اجرایی این قانون، فهرستی از اتباع خارجی در اداره کل نگهداری می‌شود.

اتباع خارجی ترک‌تبار که مشمول مفاد این قانون و آیین‌نامه هستند، موظف به ثبت سوابق اتباع خارجی خود می‌باشند. برای ثبت در دفتر جمعیت، باید به اداره کل جمعیت و شهروندی استان یا اداره جمعیت منطقه محل اقامت خود مراجعه کنند.

فرم‌های اطلاعیه تهیه شده برای این منظور باید بر اساس مدارک موجود افراد مربوطه (گذرنامه، کارت شناسایی، کارت بین‌المللی خانواده) تکمیل و امضا شوند. مدارک شما:

کپی مجوز اقامت باید خوانا و محضری باشد،

1. گذرنامه یا کپی آن ترجمه و محضری شده باشد،
2. اصل مدرک تحصیلی یا گواهی معادل آن، در صورت اخذ از خارج از کشور، باید توسط دفتر اسناد رسمی یا دانشکده تأیید شود،
3. اصل یا گواهی محضری تبار ترک از کنسولگری کشوری که تبعه آن است،
4. در صورت تأهل، کپی کارت بین‌المللی خانواده باید محضری باشد.
5. عکس الصاق شده به فرم باید در شش ماه اخیر گرفته شده باشد و دو عکس اضافی ارسالی نیز باید مشابه آن باشد.

 پرونده تهیه شده مستقیماً توسط اداره کل جمعیت و شهروندی استان به اداره کل ارسال می‌شود. «سند هویت اتباع خارجی» که پس از ثبت جمعیت به آن‌ها داده می‌شود، به استانداری مربوطه ارسال و به فرد مربوطه تحویل داده می‌شود. اتباع خارجی موظفند هرگونه تغییر را به ادارات جمعیت اطلاع دهند. برای انقضای «سند هویت خاص اتباع خارجی» که قبلاً به آن‌ها داده شده بود، یا برای تمدید آن به دلایل دیگر، می‌توانند با ارائه درخواست به اداره جمعیت مربوطه مراجعه کرده و درخواست بررسی وضعیت خود را نمایند.
 

به درخواست‌نامه؛

1. کپی محضری مجوز اقامت تمدید شده و خوانا،
2. اصل سند هویتی قدیمی،
3. دو عکس گرفته شده در شش ماه اخیر،

باید به همراه ضمائم ارسال شود.

سوابق سرشماری اتباع خارجی ترک‌تبار، دلیلی بر شهروند بودن فرد محسوب نمی‌شود و حقی برای شهروندی ایجاد نمی‌کند. 

مفهوم تبعه خارجی ترک‌تبار
در مقررات مختلف حقوقی ترکیه، مفاهیمی مانند «مردم ترک‌تبار»، «مردم با اصالت ترک» و «اتباع خارجی ترک‌تبار» دیده می‌شود[۱۱]. با این حال، در قانون‌گذاری ما، «ترک‌تبار بودن» یا «اصالت ترک» تعریف نشده است و مشخص نیست که «اصالت ترک» بر چه اساسی تعیین خواهد شد. به همین دلیل، مقامات ذی‌صلاح در خصوص اینکه چه کسی ترک‌تبار است، تصمیم‌گیری خواهند کرد.

در حالی که شهروندی، پیوند حقوقی بین یک فرد و یک دولت خاص را بیان می‌کند[۱۲]؛ مفاهیم ملیت و تبار شامل عناصری مانند نژاد، زبان، دین و فرهنگ هستند که از نظر فنی حقوقی نیستند؛ بلکه مفاهیم جامعه‌شناختی هستند[۱۳]. به همین دلیل، هیچ معیار قطعی که بتواند در تعیین اصالت ترک به کار رود، وجود ندارد. «ترک‌تبار بودن» یک پدیده جامعه‌شناختی است. عوامل متعددی مانند نام و نام خانوادگی فرد، زبان، محل تولد، منطقه سکونت و سوابق جمعیتی می‌توانند در تعیین این پدیده مورد استفاده قرار گیرند.

تبار ترک لازم است، اما کافی نیست تا از قانون شماره ۲۵۲۷ بهره‌مند شد. به دلیل جنبه‌های سیاسی و اقتصادی مهاجرت، مقامات ذی‌صلاح[۱۴] باید در مورد اینکه چه کسی به عنوان ترک‌تبار در نظر گرفته می‌شود، تصمیم‌گیری کنند.

از آنجایی که ترک‌تبار بودن یک پدیده جامعه‌شناختی است، ارائه تعریف در مورد آن صحیح نیست. در دکترین[۱۵]، تعاریفی برای مفهوم تبعه خارجی ترک‌تبار ارائه شده است؛ با این حال، در این تعاریف، مشخص نیست که «ترک‌تبار بودن» بر چه اساسی تعیین خواهد شد.

در حقوق ترکیه، علاوه بر اتباع خارجی ترک‌تبار، افرادی که «مرتبط با فرهنگ ترک» هستند نیز ذکر شده‌اند. قانون اسکان «مهاجر» (muhacir) را به عنوان ساکنان یا عشایر ترک‌تبار[۱۶] که مایل به ورود به ترکیه به صورت جمعی یا فردی با هدف سکونت هستند، و همچنین ساکنان یا عشایر فرهنگ ترک تعریف کرده است و مشخص شده است که چه کسانی و مردم کدام کشورها وابسته به فرهنگ ترک تلقی خواهند شد. این قانون پیش‌بینی می‌کند که این موضوع با تصمیم هیئت (ماده ۳/۱-۲) تعیین خواهد شد. در ماده ۴ قانون اسکان، ورود «افرادی که وابسته به فرهنگ ترک نیستند» به عنوان مهاجر به ترکیه ممنوع است. در مواجهه با این وضعیت، آیا کسانی که وابسته به فرهنگ ترک نیستند اما ترک‌تبار هستند، به عنوان مهاجر پذیرفته نخواهند شد؟ اگرچه تعریف در ماده ۳ قانون اسکان به این معنی است که افراد ترک‌تبار حتی اگر وابسته به فرهنگ ترک نباشند، مهاجر محسوب می‌شوند، اما با توجه به حکم صریح ماده ۴[۱۷]، امکان پذیرش افرادی که وابسته به فرهنگ ترک نیستند به عنوان مهاجر وجود ندارد. با استفاده از این فرض که ترک‌تباران به فرهنگ ترک وابسته هستند[۱۸]، می‌توان از این نتیجه که وضعیت مهاجران ترک‌تبار را پیچیده می‌کند، حتی به طور جزئی، رهایی یافت.

در قانون شماره ۲۵۲۷، برخلاف قانون اسکان، شرط وابستگی به فرهنگ ترک برای بهره‌مندی اتباع خارجی ترک‌تبار از حق کار، مورد نظر قرار نگرفته است. قانون شماره ۲۵۲۷ به جای «شهروند کشور خارجی با اصالت ترک»، از مفهوم «تبعه خارجی با اصالت ترک» استفاده کرده است و به کسانی که شهروند هیچ کشوری نیستند، اجازه بهره‌مندی از حق کار را داده است. به عبارت دیگر، دامنه قانون از نظر اتباع خارجی ترک‌تبار به طور عمدی گسترده بوده است.

در قانون شماره ۲۵۲۷ و آیین‌نامه اجرایی آن، هیچ بندی در خصوص اثبات ترک‌تبار بودن وجود ندارد. بر این اساس، باید پذیرفت که اثبات اصالت ترک مشمول الزام شکلی اجباری نیست. فردی که ادعای اصالت ترک دارد، می‌تواند از انواع شواهد بهره‌مند شود. با این حال، مقام ذی‌صلاح (وزارت کشور) در خصوص کفایت این شواهد تصمیم‌گیری خواهد کرد[۱۹]. ترک‌تبار بودن، «حق» بهره‌مندی از این قانون را به فرد اعطا نمی‌کند.